سلام به همه ی دوستان خوب دنیای مجازی:

ببخشید میدونم تاخیرم خیلی زیاد شده اما خب چی کار میشه کرد از دست بعضی معلما که وقت سر خاروندن ام بهمون نمیدن و هرروزمون رو با امتحانا پر میکنن آخه این چه وضعیه؟

این چند روزه که خیلی اذیت شدم حتی بعضی شب ها اصلاً خواب نداشتم برای چی؟برای امتحانات میان ترم،تکالیف مدرسه و کلاس زبان وکارای متفرقه که بیشتر وقتمو میگرفت!

امروز امتحان ادبیات داشتیم که معلمش یه معلم سخت گیر که مامانم باشه بود.دیشب کلاس داشتم و دیر وقت به خونه رسیدم خیلی ام خسته بودم اما با تمام این مشکلات مجبور شدم امتحانم رو بخونم خدا رو شکر امروز آخرین امتحانم بود که از دست تمام امتحانا خلاص شدم به خصوص امتحان ادبیات که باید خیلی میخوندم اگر نمیخوندم واویلا!

راستی این تعطیلات بهتون خوش بگذره یعنی:شب پنج شنبه،جمعه،شنبه،یک شنبه حسابی استفاده بکنین که دیگه بر نمی گرده و یعنی آزادی!

قول میدم دفعه ی بعد زود تربیام و بنویسم!

تا نوشته ی بعدی خدافظ. 

خیلی خوشحالم که میتونم بعد از کلی تاخیر براتون بنویسم

خب چی کارا میکنین خوش میگذره؟کلاس های تابستونی خوبه؟راستش رو بخواین سولام ته کشید.

خدافظ تا بعد...

سلام به همه دوستان خودم:

7 اسفند تولدم بود و بابام به طور بدی مریضی سختی گرفته بود اما به روی خودش نمی اورد که من نارحت نشوم!!!

خلاصه شب شد و حاله بابام بهتر شد و من و مامانم و بابام رفتیم تا کیک بخریم و کیک رو خریدیم و به خونه بر گشتیم نیلوفر(خواهرم) خونه موند و وسایل اولیه رو آمده کرد وقتی به خانه برگشتیم تولد کوچکی گرفتیم و نیلوفر یک ساعت کادو داد و مامانم و بابام 100تومان پول دادن!!!

بابا همه ی این مشکلات این تولد به من و مامانم و بابام و نیلوفر بسیار خوش گذشت!!!

سلام به دوستای خودم:

  ولنتایین مبارک                                      

 دنیا را بد ساختن

کسی را که دوست داری،دوستت ندارد                                                                                            

کسی که تو را دوست دارد،تو دوستش نداری                                                                            

اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد،                                                             

به رسم آئین زندگانی به هم نمی رسند.                                                 

و این رنج است                                          

زندگی یعنی این......                                  

دکتر علی شریعتی      

سلام به همه ی دوستای وبلاگی:

امید وارم که هر جا هستید سالم باشید و کریسمس هم به دوستان مسیحی مبارک!!!

                             HAPPY 

                                                         CRISMAS

                                                                                           MARY

یه مدت طولانیه که آپ نکردم.امیدوارم بهم حق بدین....آخه الان تقریبا 2ماهه دیگه وجود و صدای گرمه بابابزرگه مهربونم و نمی بینم و نمی شنوم.

هر روز که میرم خونه شون جای خالیش عذابم میده.مخصوصا دیدن بی قراری های مامان بزرگم...چقدر سخته واقعا....

اما همه میگن راحت شد آخه 1 سال بود مریض شده بود مریضی که حتی اسمش تمام وجود آدم و می لرزونه...

اما با همه ی اینا ذره ای از مهربونی و مظلومیش کم نشده بود....برای شادی روحش یه فاتحه بخونین....

آقاجون مهربونم روحت شاد....تا ابدیت دوستت دارم.(دفعه بعد با عکس پدر بزرگم میام)

مو های قهوه ای براق و قدی بلند و دماغی خوشگل و لبانی صورتی و چشمانی قهوه ای ودستانی زیبا و انگشتانی کشیده و آرامش بخش که هرگاه دستاتش را روی صورتم می گذاره احساس آرامش و امنیت میکنم  وبا وجودش احساس خوشایندی دارم و هر موقع که پیشم نیست احساس دارم که چیزی رو کم دارم و همش به یادش می افتم یعنی در هر ثانیه.

 این چهره ی زیبا و چهری نشین چهره ی مامانی دلسوز و مهربان است!!!!

امروز این رو به عنوان انشا نوشتم و از این رو که مامانم معلم ادبیاتم است این رو خوندم جالب بودو همه خندیدند!!!

سلاممممم به همه ی دوستان خودم...

ماه رمضان پارسال ما با دوست بابام به پارک چیتگر رفته بودیم.وقت اذان رسید و تصمیم        گرفیم افطار کنیم  وقتی افطار کردیم ناگهان بارونی اومد که اگه شامپوولیف برده بودی

 می تونستیم حموم کنیم خلاصه سفره روی زمین بود و ما پریدیم توی ماشین که خیس نشیم بعد از 5الی10دقیقه که بارون کامل بند اومد از ماشین پیاده شدیم سفره و زیر اندازو....پر آب شده بود و سفره روی آب پایین وبالا میرفتالبته شاید فکر کنید 1متربارون اومده باشد نه ما زیر اندازمون و کنار دیواره پهن کرده بودیم که جای تکیه داشته باشه!!!

خلاصه این بارون و پارک چیتگر و...به ما خیلی خوش گذشت به یاد موندنی بود!!!

امروز دوست دارم خاطره ی تلخ و خنده دارم را براتون بگم:

تازه تابستون شروع شده بود.

همونطور که میدونین ما بچه ها عاشق تابستونو به قول معروف عاشق تعطیلی که مسافرت و گردش و...بریم وخوش بگذرونیم و حالشو ببریم.

روزی بود که ما به مشهد سفر کردیم بودیم و می خواستیم برگردیم ما که در جاده بودیم و من  به طرف شیشه نشسته بودم و به جاده خیره شده بودم ناگهان چشمم به یک گله گوسفند افتاد بابام که راننده ی ماشینمون بود خواستم ماشین را چند دقیقه ای به توقف در آورد تا من با مامان و بابام وخواهرم بریم و گله ی گوسفندان را تماشا کنیم بعدرفتیم به تماشای گوسفندان من چند تا بره بغلم گرفتم و باهاشون عکس گرفتم  یک الاغ ناز و خوشگلی اونجا بودومن رفتم سوار الاغه شدم و

با هاش عکس گرفتم بعد تصمیم گرفتم چند علف از زمین  بکنم و به اقا الاغه بدم ناگهان از خودم غافل شدم وخوردم زمین الاغ سواستفاده گر هم اومد دنبالم من که دمر خورده بودم زمین الاغه خنگ اومد و شروع به بالا و پایین پریدن روی من کرد!!!من که زیرپاهاش بودم فقط گریه می کردم. مامانم که چشمش به من افتاد فقط جیغ زد با جیغ زدن مامانم اقا الاغه ترسید و کنار رفت وقتی که بلند شده بودم و رفتم توی ماشین بشینم مامانم که بلوزم رو بالا زد تمام جای 2 دست گنده و بدقواره ی اقا الاغه رو کمرم  افتاده بود!!!و تا چند هفته درد میکرد و بشدت کبود شد...

خب خوب بود یا بد خوشت اومد نظر بده!!!